Marksizm przyjmowany był jako doktryna polityczna, socjologiczna czy ekonomiczna, ale nie jako filozofia. Ten obojętny stosunek w II Międzynarodówce do zagadnień filozofii i światopoglądu walnie sprzyjał krzewieniu się rewizjonizmu filozoficznego wśród socjaldemokracji. Marksizm próbowano ?dobudować", ?uzupełnić" ?najnowszymi kierunkami filozoficznymi". Wpływom tym ulegała i pewna część rosyjskiej inteligencji partyjnej, zwłaszcza po upadku rewolucji 1905-1907 roku, w okresie rozczarowania i zwątpienia co do skuteczności rewolucyjnych działań. Mimo że Łunaczarski uduzedł od dawnych sympatii filozoficznych (uleganie wpływom ?mpiriokrytycyzmu), to wydana w 1925 roku jego praca Od Spinozy do Marksa, składająca się z fragmentów wydanej przez nlugo książki Religia i socjalizm, spotkała się z surową krytyką. Uecenzent ?Pod znamieniem marksizma", K. Miłonow, wytknął Łunaczarskiemu takie główne grzechy jak: pożyczki bez bik czy trwanie nadal nu stanowisku bogdanowowskiego empiriomonizmu w sprawach interpretacji doświadczenia, praktyki rzeczywistości, przeciwstawianie Marksa Engelsowi (Engels jakoby nie rozumiał pewnych cech filozofii Marksa, zwłaszcza jego antropologicznego i aktywistycznego charakteru, oraz przeceniał znaczenie nauki), wyolbrzymianie roli uczucia w poznaniu i stonowanie religijnej interpretacji marksizmu .